28 Νοεμβρίου 2016

Πέντε κοζανίτικα κείμενα του Λάζου Κουζιάκη


Στην ανάρτηση αυτή παρουσιάζεται η τελευταία επεξεργασία πέντε κειμένων του Λάζου Κουζιάκη:

[1] Σκΐρκα, [2] Ου θέρους, [3] Ου τρύγους, [4] Τα καζάνια & [5] Ου Βαγγέλτς ου σαλπιγκτής.

Τα κείμενα είναι γραμμένα στο ιδίωμα της πόλης της Κοζάνης και πρωτοδημοσιεύτηκαν στο βιβλίο του συγγραφέα το 2008, ενώ την επεξεργασία τους επιμελήθηκε για το Κοζανιτολόγιο ο διαχειριστής.
Blogger Widgets

21 Νοεμβρίου 2016

Τρία κοζανίτικα κείμενα του Γιάννη Βανίδη


Στις 13 Φεβρουαρίου 2015 δημοσιεύτηκαν στο Κοζανιτολόγιο τρία επεξεργασμένα κείμενα του Γιάννη Βανίδη:

[1] Η γκουρτσιά, [2] Αγγλογερμανικά & [3] Η αρμιά.

Τα κείμενα είναι γραμμένα στο ιδίωμα της πόλης της Κοζάνης και την επεξεργασία τους επιμελήθηκε για το Κοζανιτολόγιο ο διαχειριστής, Χριστόδουλος Χριστοδούλου.

Δέκα κοζανίτικα κείμενα του Δημήτρη Βούρκα

02 Νοεμβρίου 2016

ΙΝΣ: Το πρώτο διεθνές συνέδριο για τις γλωσσικές επαφές στα Βαλκάνια και τη Μικρά Ασία [ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ, ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ, ΠΕΡΙΛΗΨΕΙΣ & ΒΙΝΤΕΟ]


Τον Νοέμβριο του 2016 πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη το Πρώτο Διεθνές Συνέδριο για τις Γλωσσικές Επαφές στα Βαλκάνια και τη Μικρά Ασία απο το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών (Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη) του ΑΠΘ.

Το Συνέδριο πραγματοποιήθηκε στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών (Πέμπτη μέχρι Σάββατο, 3-5 Νοεμβρίου) και η διοργάνωση μεταδόθηκε διαδικτυακά μέσω live streaming, ενώ είναι διαθέσιμα και τα τρία βίντεο του Συνεδρίου: [1] Πέμπτη*, [2] Παρασκευή & [3] Σάββατο [πατήστε τα μπλέ κείμενα για να σας ανοίξουν τα λίνκ].


*Δυστυχώς, για τεχνικούς λόγους, στο πρώτο βίντεο υπάρχει ένα κενό στον ήχο κατα το χρονικό διάστημα 5:41 μέχρι 9:10.

22 Οκτωβρίου 2016

«Τί εστί γάμος», του Νάση Αλευρά

Ιέκατσαν ουόλ΄ στα θρανία κι στρώθκαν για του γράψιμου. Κι για να τς δουκιμάσν οι τρανοί, άν ιέκαμναν για του ληξιαρχείου, τς ιέβαλαν να γράψν ιένα ψίχα δύσκουλου ρώτ΄μα: Τί ιστί γάμους;





Μή φλιέστι ντίπ


Δικαετία του '70 σ' ένα χουργιό απ' τα Γριβινά. Σν πλατεία απ' του χουργιό μαζώθκαν οι μάνις να ξιπρουβουδίσν τα πιδγιά που θα πααίν[ν] στου Γριβινό για του γυμνάσιου, μιτά απ' τς γιουρτές τς πασκαλιάς.

Μπρουστά στα πουδάργια απ' τα πιδγιά είνι κτχιά, τρουβάδις κι κλειδουπίνακα γιουμάτα φαγουλάτα.

Ξαφνικά ακούιτι βαζούρα κι φαίνιτι του λιουφουρείου να έρχιτι απου πέρα απ' τ' άλλου του χουργιό που είχι πάει να φουρτώσ' αρχύτιρα.

«Δλιά απ' βγάν΄ δικάρις παίνισέ μι», του Νάση Αλευρά


- Δέν τα κάμνου χάζ΄ ιγώ τα «Ζήτου!» κι τα «Μπράβου!». Ιγώ χαλέβου να γλέπου καμιά προυκουπή κι τότις να σι πινέσου. Μι σιουρδίτ΄κα χουριό δέ γιένιτι, ούδι χαΐρ΄ κι προυκουπή γλέπς...

- Άκσι, να σι πώ: άμα δέν ήταν κι οι σιούρδ΄, δέν τα φαίνουνταν οι γνουσ΄κοί...

- Τώρα ουμίλ΄τσις καλά κι μακάρ΄ να σι δώσ΄ φώτισ΄ ου θός, να βάλτς κι’ ισύ μπυαλό. Αμήν!

«Ου Βαγγέλτς ου σαλπιγκτής», του Λάζου Κουζιάκη

Είιδιν κι απούιδιν απ’ δέ γένουνταν τίπουτα, σ΄κώθκιν κι πάει σν αξαδέρφη τς, ‘ν Τσιάτσια. Ξακουσμέν΄ προυξιν.τού: είχιν αρραβουνιάσ΄ κι παντρέψ΄ τη μσή τ’ Σκΐρκα.
Τάπαν τί είχαν να πούν κι απτικείν΄ ‘ν ώρα ανάλαβιν η Τσιάτσια να αρραβουνιάσ΄ του Βαγγέλ΄, ή μι του καλό, ή μι του ζόρ΄. Καταφιρτζού ήταν: έφκιασιν τόσις κι τόσις προυξινιές. Στουν αμψιό τς χανα σκουντάψ΄;

Γαμέμνου


Συναντιούντι δυό γνουστές γναίκις στου Γριβινό κι κινούν τν κουβέντα.



- Τί πιδί έχ΄ ου Κώτσιους, Βασίλου-μ';



- Σιρκό.



- Του βάφτσιτι ή ακόμα;



- Του βάφτσαμι ιπρουχτέ, τν Κυριακή.


- Κι πώς τούπιτι, Βασίλου-μ';

- Α, τ' όνουμα δέ λέιτι...